Auteur: jeroen

Het is wel een beetje een zoekplaatje, want het is een in drieluik gevouwen brochure. Dus eerste pagina helemaal rechts is de voorkant, en de eerste pagina in het midden is de achterkant.

Kleine mijlpaal: onze allereerste promo-video staat op YouTube! In anderhalve minuut zie je waar Chateau IT voor staat: leren met plezier, in kleine groepen, met onderwerpen van veilig internetten en 3D-printen tot Python, fotobewerking en zelfs (modulaire) synthesizers. Kortom: precies die mix van praktisch én gezellig die past bij ons motto “je bent nooit te oud om te leren.”

👉 Bekijk de video hier: https://youtu.be/LM7ZI4ShrEg

Woon je in de Morvan (of net daarbuiten) en ben je nieuwsgierig? Kijk, like, abonneer en stuur de link gerust door naar buren en vrienden. Zin om kennis te maken? Op woensdagochtend is het inloopspreekuur: loop binnen met je vragen of kom spelen met de spullen—van 3D-printer tot slimme gadgets.

Tot snel in Dun-sur-Grandry!

Soms kom je iets tegen waarvan je meteen denkt: dit is precies wat we nodig hebben. Dat gebeurde me vorige week op Kickstarter. Daar ontdekte ik de CrowPi 3 – de nieuwste versie van het educatieve hardwareplatform dat leren programmeren combineert met het aansturen van sensoren en andere elektronica.

Ik heb er meteen drie besteld. Ze komen als het goed is ergens in augustus binnen. En geloof me: ik heb er nú al zin in om ermee aan de slag te gaan.

De CrowPi 3 is geen speelgoed – al voelt het wel zo. Het is een compacte laptop met ingebouwde sensoren, actuatoren en aansluitingen, speciaal ontworpen om programmeerlessen tastbaar en leuk te maken. En dat sluit perfect aan bij één van de cursussen die ik straks bij Château IT wil geven: “Software en sensoren”. Niet voor iedereen misschien, maar voor de nieuwsgierige doener die wil begrijpen hoe techniek écht werkt: goud waard.

Ik zie het al helemaal voor me: samen ontdekken hoe een lichtsensor werkt, hoe je een temperatuur uitleest, hoe je een kleine robot laat bewegen. Geen droge theorie, maar leren door te doen.

En ja, eerst nog even wachten tot ze geleverd worden. Maar ondertussen bouwen we rustig verder. Het wordt steeds leuker!

We naderen het einde van de verbouwing. Nog even, en dan is de cursusruimte klaar om de eerste cursisten te ontvangen. Ik kan eigenlijk niet wachten, maar ja — om mensen in de regen in de tuin te zetten is ook zo wat.

Toch voel ik het kriebelen. Na maanden van plannen, schilderen, sjouwen en soms gewoon ouderwets vloeken, begint alles op z’n plek te vallen. De stoelen staan klaar, de wifi doet het, de koffiemachine pruttelt tevreden — en ik? Ik kijk elke dag even naar binnen met een glimlach. Want hier, in deze rustige hoek van Frankrijk, gaat straks iets moois beginnen.

Château IT is bijna klaar voor de start. Een plek waar senioren met nieuwsgierigheid en plezier kunnen ontdekken hoe digitale technologie hun leven kan verrijken. Van veilig internetten tot 3D-printen als hobby — het komt allemaal aan bod. En dat in een warme, ontspannen omgeving waar niks moet en alles mag.

We wachten nog héél even op de laatste loodjes — en op wat mooier weer. Maar geloof me: ik sta te popelen om de deur open te doen.

Tot snel?

De isolatie zit erin. De gipsplaten zijn geplaatst. Wat ziet het er allemaal strak en licht uit! Elke keer als ik de ruimte binnenstap, voelt het alsof het eindelijk werkelijkheid wordt. Geen bouwtekeningen meer, maar muren. Geen stofwolken meer, maar daglicht. Wat een verschil.

En dan… komt het bericht dat de trap een maand vertraging oploopt.

Tja. Dat was even vloeken.

Want hoe dichter we bij de afronding komen, hoe meer ik uitkijk naar het moment dat de cursusruimte écht open kan. Waar straks mensen bij elkaar komen om iets nieuws te leren, samen te lachen en gewoon een fijne tijd te hebben. Maar zonder trap geen verdieping, en zonder verdieping geen Château IT zoals ik het voor me zie.

Gelukkig zijn we goed op weg. Alles wat we nu afronden, brengt ons een stap dichter bij het begin. De grote schoonmaak komt in zicht, net als het inrichten en testen van alles. En wie weet — misschien voelt die maand straks als een zegen. Nog net even de tijd om alles tot in de puntjes goed te maken.

Ik houd je op de hoogte!

Buiten is het nog vroeg. Een zacht herfstzonnetje probeert zich een weg te banen door de nevel, de dauw glinstert op het gras. Binnen is het stil — op het zachte tikken van mijn gereedschapskist na. Vandaag ga ik aan de slag met de laminaatvloer op de eerste verdieping.

Het is geen cursusruimte, daarboven. Geen stoelen in een kring, geen wifi of koffiehoek. Maar wel een plek die me dierbaar is. Hier komt straks de opslag van een bijzondere verzameling: een stuk of vijftien AS/400-systemen die ik door de jaren heen bij elkaar heb gebracht.

Sommige systemen zijn nog werkend, andere wachten op een reanimatiepoging. Naast de hardware heb ik ook de bijbehorende software, handleidingen, en een respectabele stapel documentatie. Zelfs een paar originele TN5250-terminals en protocolconcentrators ontbreken niet. Een wereld die ooit het hart vormde van talloze bedrijfsprocessen, en die vandaag de dag stilletjes is verdwenen uit de meeste serverruimtes.

De marktwaarde? Waarschijnlijk nihil. Maar de historische en technische waarde — voor mij althans — is enorm. Het zijn tastbare stukjes IT-geschiedenis, die me herinneren aan hoe robuust, degelijk en fascinerend die oude systemen waren.

Vandaag dus geen cursisten, geen sensoren, geen software — alleen laminaat, schroeven en de voorpret van straks alles een mooie plek geven.

Het is oktober 2024. De tekeningen zijn gemaakt, aangepast, nog eens bekeken — en goedgekeurd. De vergunning is binnen. En nu… nu kan het éindelijk beginnen.

De verbouwing!

Na maanden van plannen, wachten, hopen, afstemmen en nog meer wachten, staan de eerste bouwmaterialen op het erf. De oude schuur — die ooit koeien en later vooral rommel herbergde — verandert langzaam in iets nieuws. Een plek voor ontmoeting, voor leren, voor nieuwsgierigheid en plezier. Een plek voor Château IT.

De komende maanden wordt hier gewerkt aan een ruimte waar straks cursussen gegeven worden over digitale zelfredzaamheid, creatieve technologie en alles daartussenin. Voor Nederlandse senioren in Frankrijk die wel zin hebben om hun kennis uit te breiden of gewoon eens iets nieuws te proberen.

Het is spannend. En het is nodig. Want ideeën blijven ideeën als je niet op een dag gewoon begint. En die dag is vandaag.

Ik neem je graag mee op dit avontuur. Vanaf nu verschijnt er regelmatig een kleine update over de voortgang. Met foto’s, verhalen en misschien af en toe een zucht of een vloek — want hé, het blijft een verbouwing.

Maar één ding is zeker: het wordt mooi.